rz. mnż., D.l.p. ~a, Msc.l.p. ~cu, M.lm. ~ce ogpol. ‘stosina, sztywna część pióra ptaka’ Wiś.

– Na przykład jeżeli istniała jakaś metoda na skubanie pierzy, że z jednej strony tak, później z drugiej, i później dziubek, i zostawał kłyc, który się wyrzucało (…). – Kłyc? – To była ta sama żyłka w środku. To były kłyce w ogóle. Można było, jak się dało, urwać czubek, to się urwało i to było potrzebne, jak się nie dało, to te kłyce były tylko z ta taką górką troszeczkę.