rz. mnż., D.lp. ~łka, Msc.lp. ~łku, M.lm. ~łki ‘naczynie wmurowane na końcu płyty kuchni lub stojące koło pieca chlebowego. Służyło do podgrzewania wody na kąpiel lub do utrzymywania temperatury potraw, np. krup z grochem’ Wiś.

A myśmy w tym starym piecu,tam w tym starym domu nie było taki jakby kociołek taki, tam wlewało się wodę, i tam jak paliło się w pięcu to ta woda się nagrzewała do mycia, no bo przecież nie było wanny tylko te balie takie były.

To był taki trzon, był piec chlebowy koło ściany, taki wyższy (…) pod tym piecem był tak zwany, no tako dziura wnynka, tam się kładło dżewo, czy tam niepotrzebne śmieci jak było dużo to siup pod piec i późni kazali to wybierać, i ten piec był na poziomie metra nad ziemią a obok tego był trzon kuchenny, czyli kuchnia na węgiel albo na drzewo i na końcu tej kuchni, tej płyty był kociołek, to wmurowane było znowu takie naczynie półokroągłe i tam my nalewali wody i ta woda trzymała długo tempreaturę, bo przecież nie było żadnych urządzeń żeby se podgrzoć wodę, tylko tam ta woda była cieplejszo, albo jak znowu gotowali krupy to wkładali do tego kociołka, szmatami, czy sianek przykrywali, i te krupy, znaczy kasza jęczmienna dochodziła tam.