rz. ż., C.Msc.lp ~i, D.lm. ~e ‘owinięta wokół GROZIELA porcja lnu przeznaczona do przędzenia’ Wiś.

Dalsza praca z lnem to przeczesanie przez tzw. sceć. To kawałek deski i w nią wbite chyba ok. 200 gwoździ, na okrągło, od kapelusz. Na tym urządzeniu przeczesuje się garść lnu. Proste włókna zostają w ręce, inne na tej szczeci. Z prostych włókien robiło się kondziel i przędło się grube nici do robienia grubego płótna. Z najgorszych włókien robiło się powrozy.