rz. ż., C.Msc.lp ~cce, D.lm. ~cek~ø ‘część przęślicy, cienka deska, na którą siada przędąca kobieta’ Wiś.

Len przędło się ręcznie na urządzeniu składającym się z siadacki – cienkiej deski pod tyłek, kija do groźla – na groźlu kładło się len, lekko go przywiązując, a groziel musiał się obracać na tym kiju i wrzeciono, to było najważniejsze. Zawsze wrzeciono obracało się dwoma palcami i pociągało się z kądzieli i na wrzeciono nachodziła już nitka.

Dodaj komentarz