rz. ż., C.Msc.lp. ~y, D.lm. ~ø ‘odgięta blacha w pługu, służąca do odwracania wyoranej skiby’ Wiś.

Do orania był pług, który miał nogi – tak to nazywa się do dzisiaj – za które trzyma się przy oraniu, drewniane, z naturalnie krzywego drewna i grozel z dziurkami (nie tak jak teraz jest z grzebieniem), do którego wkładało się bolec: dalej lub bliżej w zależności od zamierzonej głębokości. Na grozlu było jeszcze jarzmecko, do niego wkładało się trzasło – to był kawałek żelaza na kant, który krajał ziemię przed odwalnicami. Z tego, co ja pamiętam, to odwalnica i reszta części pługa była już żelazna. Ale opowiadali, że dawniej pług miał odwalnicę drewnianą, a część, która krajała ziemię, miał okutą blachą – takiego pługa ja już nie widziałem.